Dobra Żona

Moja Żona ma wielki talent do aktów strzelistych. Czasem jak coś powie- warto to zapisać- żeby nie umknęło z panteonu tzw.prawdziwej kobiecości… Wstrzeliwuje się w samą, przysłowiową setkę… Gdy wczoraj zaproponowałem jej opowieść o koprocesorze- rzuciła nieśmiało:- “Czy to ma coś wspólnego z koprofagiem?”- Nie zaprzeczyłem- bo jestem gentlemanem (moja Żona zawsze to zauważa i docenia). Więc gdy dziś filozoficznie stwierdziła, że kura przy niej samej to jakiś Salomon- grzecznie w duchu zatrzymałem się mentalnie nad dziwną wymową jej (żonki- nie kury) stwierdzenia…

Kocham moją Żonę. Ale wolę, gdy swoje wybujałe emocje przeżywa sama.  Dotrzymuję jej kroku tylko w kwestiach przynależnych do świata *ratio*. Zresztą- chociaż mawia, że jest ze mną samotna- w głębi duszy na pewno zadowala ją, że nie paskudzę jej emosfery moją chłopską filozofią.

Witajcie- tu ja- Dobry Mąż . Tę stronkę zakładam, by złożyć należną cześć i uznanie mojej cudownej Żonie- której rozliczne przygody inspirują mnie nieustannie- i zasługują na zachowanie dla potomności- w drodze do niewątpliwego uwiecznienia na wieki wieków- amen.

Moja Kochana Żona to esencja smaku mojej egzystencji- dzięki mojej Żonie delektuję się życiem od innej- zdecydowanie niemęskiej strony.  Moja Żona zasługuje na pozłotę. I będę ją tutaj złocił, srebrzył i diamentowił:)- zobaczycie!